Στο λυκόφως της Δυστοπίας

Συμπολίτες…

Ένα από τα χειρότερα αισθήματα είναι να θές να φωνάξεις,να θές να βγάλεις όλα όσα σε πνίγουν αλλά να μήν μπορείς.Να βράζει το αίμα σου και το μυαλό σου να προσπαθεί να βρεί   λογικές εξηγήσεις μέσα σε ένα κυκλώνα παράνοιας. Αδύναμος, να συμπαρασύρεσαι από τον κοινωνικό βούρκο όπου όλοι μας σιγά σιγά βουλιάζουμε.

Βουλιάζουμε  και αργοπεθαίνουμε γιατί το κράτος τρώει τους φτωχούς του υπηκόους και ένα μέρος των συμπολιτών μας επιλέγει να κανιβαλίζει τους ομοίους του.

Ένα αίσθημα σκασμού γιατί διαπιστώνει κανείς καθημερινά πως είναι άσκοπο να προσπαθείς να εκθέσεις με λογικά επιχειρήματα και ορθή σκέψη τους προβληματισμούς σου για τα κοινωνικοπολιτικά πράγματα σε ανθρώπους που ούτε μπορούν, ούτε θέλουν να καταλάβουν τί τους λές.Και ένα μίσος με μιά βαθιά απόγνωση απέναντι σε μία  διαχρονική διαπίστωση πως το κράτος και οι κυβερνήσεις του,οι φορείς της εξουσίας και οι θεσμοί τους είναι ακόμη ένα θανατηφόρο βάρος στις πλάτες των ανθρώπων.

Έγινε πολύ αυστηρός κριτής ετούτη η κοινωνία…

Όχι βέβαια με τον εαυτό της, αλλά ούτε και με όλους τους γύρω της.  Ούτε καν με τους πραγματικούς ενόχους της σφαγής της. Εξαντλεί την αυστηρότητά της στους αδύναμους, εξακολουθεί να αναπολεί εθνικιστικά μεγαλεία και να οραματίζεται πολέμους, και ετοιμάζεται να κάνει ένα από τα συνήθη ολέθρια λάθη της. Να βάλει ακόμη μία κυβέρνηση στο σβέρκο της.

Εδώ βέβαια θα πρέπει να κάνουμε κάποιες διαπιστώσεις.Καμία κοινωνία δέν επαναστάτησε αυτόματα,όταν γκρεμίστηκαν οι όποιες ψευδαισθήσεις της ή όταν οι προσδοκίες της δέν επαληθεύτηκαν. Η επανάσταση είναι το αποτέλεσμα χρόνιων διαδικασιών που συντελούνται μέσα αλλά και έξω από την κοινωνία αλλά και  κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Επίσης εδώ θα πρέπει επιτέλους να καταρριφθεί ο μύθος πως την επανάσταση την κάνουν οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι.Κανένας φτωχός και καταπιεσμένος δέν θα κάνει τίποτε άν δέν βάλει μία σειρά πραγμάτων στο μυαλό του.Άν δέν καταλάβει πραγματικά ποιός είναι ο εχθρός του. Οι κοινές μας ανάγκες δέν φτάνουν για να περπατήσουμε πλάι και να διεκδικήσουμε έναν καλύτερο κόσμο όταν η πλειοψηφία επιμένει να βλέπει την κοινωνική της απελευθέρωση ώς εχθρό του έθνους ή όταν εναποθέτει την σωτηρία της αναγκαστικά ή μή στους επαγγελματίες πολιτικούς. Αποδεικνύεται λοιπόν πως παρά τις κοινές μας ανάγκες μεταξύ μας οι φτωχοί,οι εργάτες και οι καταπιεσμένοι όλων των ειδών, παρόλο που επί της ουσίας δέν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε,μας χωρίζει ένα βασικότατο πράγμα. Ο κόσμος που θέλουμε να υπάρχει.

Την επανάσταση την κάνουν οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι που έχουν συνειδητοποιήσει σε τί κόσμο ζούνε,ποιός είναι ο εχθρός τους και έχουν κι ένα πλάνο για να τον νικήσουν.Αυτοί που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο και όχι αυτοί που ονειρεύονται εθνικιστικούς πολέμους,προσκυνάνε τάνκς και χειροκροτάνε επαγγελματίες απατεώνες.Την κάνουν αυτοί που ώς αδύναμοι δίνουν το χέρι τους στον αδύναμο και στον κατεστραμμένο και όχι αυτοί που εύκολα κλωτσάνε τους κυνηγημένους.Τέλος!

Σε όλον τον κόσμο αυτή τη στιγμή αποδεικνύεται πως κανένας καλύτερος κόσμος δέν ξημερώνει για τους καταπιεσμένους. Κάποιοι διαλέγουν ώς απάντηση σε αυτό την επιστροφή σε ένα παρελθόν που στοίβαζε σε βουνά τα άψυχα κορμιά της εθνικής υπερηφάνειας των κρατών του κόσμου. Αντλούν δύναμη από ένα λανθάνον και αρρωστημένο εθνικό φαντασιακό,γίνονται ήρωες στα μάτια των ηλίθιων που μέσα στην ανιαρή τους ζωή και στην απελπισία ξεχνούν πως ο θάνατος δέν κάνει διακρίσεις. Καταδικάζουν τη βία μόνο άν προέρχεται από τον «άλλον». Τον ξένο,τον πούστη,το κομμούνι, τον ντιντή,τον έτσι, τον μή άντρα,τον μετανάστη που μολύνει,τον αρρωστιάρη,τον ναρκομανή κ.α.

Πώς θα αλλάξουν τον κόσμο αυτοί που πάντα ισχυρίζονται πως τα ξέρουν όλα και πως έχουν δίκιο σε όλα.Αυτοί που ποτέ δέν θα κάνουν την αυτοκριτική τους.Που ποτέ δέν θα παραδεχθούν την συνενοχή τους.Αυτοί που περιμένουν τον τροχό του κράτους να γυρίσει για να ευνοηθούν και πάλι.Αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ώς πατριώτες δέν είναι παρά ξεφτιλισμένα ανθρωπάκια,καριερίστες και μικροαπατεώνες που αδυνατούν να κατανοήσουν τον κόσμο που ζούνε, πόσο μάλλον να τον αλλάξουνε.

Πώς θα αλλάξουν τον κόσμο αυτοί που μιά ζωή προσκυνάνε σώβρακα και είδωλα,και με σκυμένο κεφάλι δέχονται τα πηδήματα των αφεντικών τους…

Που είναι μάγκες στους αδύναμους αλλά κότες στους δυνατούς.

Η κοινωνία μας είναι βαθιά άρρωστη,εθνικιστική και συντηρητική.Η αριστερά είναι μέρος του συστήματος και τσιράκι των αφεντικών. Η αναρχία είναι έρμαιο των χουλιγκάνων και του κάθε τυχάρπαστου.  Άν υπάρχει μία ελπίδα σε αυτό τον κόσμο αυτή βρίσκεται στους γνήσιους αναρχικούς και όχι στους φασέους που οργανωμένοι σε αγέλες καπηλεύονται τα ιδανικά της αναρχίας και του κομμουνισμού.Βρίσκεται σε εκείνους τους αριστερούς που είναι έξω από τα συνήθισμένα γκρουπούσκουλα και που η επανάσταση παραμένει μία άσβεστη φλόγα μέσα τους.Βρίσκεται επίσης στους συνηδητοποιημένους πολίτες που εναντιώνονται στην καθημερινή σκατίλα που σερβίρεται απλόχερα από τα σιχαμένα κανάλια της χώρας.Βρίσκεται σε αυτούς που παίρνουν το ρίσκο να υψώνουν την φωνή τους, μονάχοι μέσα σε ένα πλήθος κανίβαλων έτοιμων να ξεσκίσουν όποιον και όποια βρεθεί έξω από τα στερεότυπά τους.

Βρισκόμαστε στην αρχή της δυστοπίας.Είναι η αυγή του καινούριου κόσμου , που όπως είχα γράψει παλιότερα,δέν θα είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.Όσο η απόγνωση θα παγιώνεται τόσο περισσότερο οι άνθρωποι θα βγάζουν τα κτηνώδη ένστικτά τους στον αγώνα για την προσωπική τους επικράτηση.Και  οι συνάνθρωποί μας δεν ακούν και  αρχίζουν να πράττουν ενστικτωδώς.

Μπροστά λοιπόν στην αυγή της δυστοπίας όλοι οι άνθρωποι καλούνται να πάρουν αποφάσεις.Αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον της κοινωνίας.Το μέλλον των ανθρώπων καθορίζεται από τους ίδιους και όχι από κάποια θαυματουργή δύναμη. Τούτη τη στιγμή λοιπόν παρατηρείται μία σιωπή απέναντι στα εγκλήματα του κράτους και μία ανοχή απέναντι στην φασιστικοποίηση της κοινωνίας. Την τελευταία φορά που η πλειοψηφία ανέχτηκε τους εθνικιστές τσαρλατάνους, θρηνήσαμε εκατομμύρια και μαζεύαμε συντρίμμια. Τα παιδάκια με τις γαλανόλευκες και οι μπρατσωμένοι μαλάκες,μπορεί να αισθάνονται ανίκητοι αλλά μία υπενθύμιση της ιστορίας θα τους πείσει για το αντίθετο,χωρίς βέβαια να εξιδανικεύουμε τους έτερους τσαρλατάνους που καπηλεύτηκαν τα οράματα της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Εν πάσει περιπτώσει διανύουμε μία περίοδο που τα λόγια φαίνεται πως δέν έχουν αξία.Το κράτος κάνει τη δουλειά του,οι αντιλήψεις της κοινωνίας ώς επι το πλείστον είναι παγιωμένες και οι υποψήφιοι επαναστάτες τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

Και όταν συμπολίτες τα λόγια καταπνίγονται στην λάσπη των ασυνείδητων ανθρωπάριων,όταν η επιθυμία μας για δικαιοσύνη προσκρούει στο τείχος της εξουσίας,είναι η ώρα της σιωπής ή των πράξεων. Η ανοχή και η απραξία έχουν δυστυχώς την ίδια εκ διαμέτρου αντίθετη δυναμική απέναντι στην πράξη.Τη θέση του ορθού λόγου που αδυνατεί να πείσει τις μάζες,παίρνει είτε η ανοχή στον ανορθολογισμό είτε η βίαιη επανάσταση. Γι’αυτό πάντοτε μιά κοινωνική επανάσταση δέν στρέφεται μόνο ενάντια στον δυνάστη που κυβερνά αλλά και στον υποταγμένο που την ανέχεται. Γιατί σε μία κοινωνία δέν γίνεται να έχουν όλοι δίκιο. Αντικειμενικά κάποιοι θα υποταχθούν.Ξέρω πως σε πολλούς ανθρώπους ελευθεριακών,δημοκρατικών, αριστερών και αναρχικών αντιλήψεων ξινίζουν τέτοιου είδους διαπιστώσεις και ίσως να ονειρεύονται κάπως αλλιώς την επανάσταση…

Μακάρι να έχουν αυτοί δίκιο.

Όταν μία κοινωνία δέν μπορεί να ξεχωρίσει το δίκαιο από το άδικο,όταν μία κοινωνία αρνείται πεισματικά την απελευθέρωσή της,το λιγότερο που της αξίζει είναι μιά δικτατορία.

Το θέμα είναι άν θα είναι η δική της ή  η δική μας.

ΑΝΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ

Ένα Σχόλιο to “Στο λυκόφως της Δυστοπίας”

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: