Creatio ex Nihilo

Εισαγωγή στον όρο

Η αλήθεια είναι ότι ο όρος Δημιουργία εκ του Μηδενός προέρχεται απο την Ιουδαιο-Χριστιανική θεωρία περι δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου.Δηλαδή ότι ένας παντοδύναμος και προυπάρχον Θεός ήταν ο δημιουργός όλων εκείνων των πραγμάτων που γνωρίζουμε και δέν γνωρίζουμε.Βέβαια παρόμοιες θεωρίες περι δημιουργίας  απο μιά ανώτερη απο τον άνθρωπο ύπαρξη,συναντάμε και προγενέστερα της Χριστιανικής θεωρίας στους αρχαίους Έλληνες φιλόσοφους και ιδιαίτερα στον Πλάτωνα ή στον Αριστοτέλη που υποστήριξε καί αυτός ότι ένας Θεός δημιούργησε απο την προυπάρχουσα ύλη τον κόσμο για να προσδώσει αρμονία  και τάξη στο Χάος.Σαφώς και υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις δύο αντιλήψεις.Μόνο που δέν θα αναλύσουμε και δέν θα επικεντρωθούμε σε αυτές καθότι κρίνεται άτοπο και άσκοπο.Οι διαφορές των δύο αντιλήψεων καθώς και η διαλεκτική τους έχουν εξηγηθεί απο τους ακόλουθους και τους οπαδούς αυτών των θεωριών.Σεβαστές μέν, αλλά θα πρέπει να απορρίψουμε την δογματική τους διδασκαλία λόγω αμφιβολίας της ύπαρξης ενός τέτοιου Θεού.Επίσης είναι κατανοητό οτι οι ανα τον κόσμο διάφορες θρησκείες συγκλίνουν μεταξύ τους στις παραπάνω κοσμογονικές θεωρίες.

Επιστημονική εξήγηση του όρου

Μία απο τις εξηγήσεις που δίνουν οι επιστήμονες για την δημιουργία του Σύμπαντος και κατα συνέπεια της Γής και του ανθρώπου είναι και η Κβαντική θεωρία που  λέει ότι υποατομικά θεμελιώδη σωματίδια έχουν τη δυνατότητα να δημιουργηθούν από το τίποτα. Με άλλα λόγια, θα μπορούσατε να δημιουργήσετε ένα κενό (ένα χώρο που δεν περιέχει καμιά ύλη) και μέσα σε αυτό θα μπορούσαν να δημιουργηθούν αυθόρμητα σωματίδια.Στη συνέχεια, τα σωματίδια μπορούν να δημιουργηθούν από την ενέργεια υπό μορφή ζευγών σωματίων/αντισωματίων.Και τώρα η ερώτηση γίνεται ως εξής: μα από πού προήλθε αυτή η ενέργεια; Η απάντηση είναι ότι η συνολική ενέργεια στο σύμπαν είναι ακριβώς μηδέν.            (Για περισσότερες πληροφορίες:Physics4u.gr)

Kατανόηση του όρου με την ανθρώπινη λογική

Σύμφωνα με την ανθρώπινη εμπειρία πάνω στην δημιουργία και τις ανθρώπινες κατασκευές  ο κοινός νούς λέει ότι απο το τίποτα,δέν μπορεί να γίνει τίποτα.Και είναι εν μέρει σωστό.Π.χ για να φτιάξουμε κάτι,θα πρέπει να έχουμε στη διάθεσή μας όλα εκείνα τα πρωταρχικά υλικά,τις πρώτες ύλες δηλαδή και να κατέχουμε την απαραίτητη τεχνογνωσία ώστε να συνδυάσουμε και να μετατρέψουμε στη συνέχεια τα πρωταρχικά υλικά σε κάτι πιό ουσιώδες.σε κάτι σταθερό,ένα τελικό προϊόν,μιά «τέλεια» κατασκευή.Κατανοούμε επομένως,πως άν δέν υπήρχαν οι πρώτες ύλες(το κάτι,το Είναι),δέν θα είχαμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.Θα είμασταν ανίκανοι της οποιασδήποτε δημιουργίας,όσες γνώσεις κι άν κατείχαμε.
Άρα σύμφωνα με τα παραπάνω,μιά Δημιουργία εκ του Μηδενός φαίνεται αδύνατη.

Μετάβαση του όρου στη φιλοσοφία του Χωροχρόνου

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε διαφορετικά την Δημιουργία εκ του Μηδενός,θα πρέπει να αναλογιστούμε τα εξής:θα πρέπει να τοποθετήσουμε την οποιαδήποτε δημιουργία ή μή δημιουργία στον αισθητό κόσμο σαν Γεγονός στον χώρο μας, σε μιά συγκεκριμένη χρονική στιγμή.Το Γεγονός απο μόνο του δημιουργεί χρονική σειρά,χρονική αλληλουχία πραγμάτων και καταστάσεων,που είναι αδύνατο να προβλεφθούν γιατί λόγω της γέννησης του ίδιου του Γεγονότος, αυτομάτως δημιουργούνται- άγνωστο πόσα-Γεγονότα,ακόμα κι άν στον παρόντα ή παρελθόντα χρόνο δέν τα έχουμε αντιληφθεί.
Απο τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:ότι όπως η δημιουργία (το Είναι),αναγνωρίζεται ώς Γεγονός,ώς αλήθεια και ως πραγματικότητα, έτσι και στη μή δημιουργία (το μή Είναι) ισχύουν ακριβώς τα ίδια.Δηλαδή το μη Είναι είναι στην ουσία Είναι.Άρα αυτό συνεπάγεται οτι είναι δυνατή μια Δημιουργία απο το μή Είναι,άν ορίσουμε την συγκεκριμένη Δημιουργία ώς αποτέλεσμα και το μή Είναι ώς Είναι.Δεύτερον,ότι πρίν την ύπαρξη του Γεγονότος,στην ουσία υπήρχε το Τίποτα,πάντα σε σχέση με την γέννηση,την εμφάνιση και την εξέλιξη του Γεγονότος.Δηλαδή αυτό καθ’αυτό που υπάρχει τώρα,δέν υπήρχε πρίν και δέν ξέρουμε άν θα υπάρχει και μετά.Άρα το συγκεκριμένο Γεγονός δέν αποτελεί σταθερά,ούτε και απόλυτη αλήθεια,αφού μπορεί να υπάρχει και μπορεί να μήν υπάρχει ταυτόχρονα,όχι ώς ύλη αλλά ώς έννοια ταυτόσημη στον χρόνο.Τρίτον.Επίσης είναι ξεκάθαρο,πως ακόμα κι άν προυπήρξαν όλα εκείνα τα στοιχεία που μας οδήγησαν στην γέννηση του Γεγονότος,αυτό είναι μεταγενέστερο του Τίποτα και άρα το Τίποτα είναι μια πραγματικότητα και υπάρχει όπως υπάρχει και το Κάτι.Το Μηδέν υπάρχει,όπως υπάρχει και το Ένα και το Ένα δέν θα υπήρχε,άν δέν υπήρχε το Μηδέν.Άρα ώς Αρχή ορίζεται το Μηδέν και ώς συνέχεια το Ένα και το Άπειρον.Η συνέχεια λοιπόν δημιουργήθηκε εκ του Μηδενός.

…Απο τα Πάντα στο Τίποτα κι απο το Μηδέν στο Άπειρον…

Άν διαχωρίσουμε τη θέση του ανθρώπου σε σχέση με τη φύση,και αποδεχθούμε την περιορισμένη γνώση μας όσον αφορά την εξήγηση των φαινομένων στον κόσμο και στο Σύμπαν,θα καταλάβουμε γιατί ο άνθρωπος προσπάθησε να επιβληθεί της πρώτης  και γιατί αισθάνθηκε την ανάγκη να δημιουργήσει μιά αφηρημένη οντότητα,μιά α-νοησία που αυτοαναιρείται για να μπορέσει να εξηγήσει την προέλευση και την χαοτική εξέλιξη των Πάντων.Πως ο άνθρωπος δημιούργησε απο το Τίποτα,ένα Τίποτα για να εξηγήσει το Τίποτα και τα Πάντα,το Μηδέν και το Άπειρον.
Ο άνθρωπος όντας μέρος της φύσης αλλά και μέρος του Σύμπαντος,είναι κάτι το τελείως  διαφορετικό καί των δύο πραγματικοτήτων.Είναι μια πραγματικότητα απο μόνος του.Υπόκειται στις δυνάμεις καί των δύο,ελέγχει μέρος των δυνάμεων της φύσης αλλά δέν πρόκειται να κατανοήσει ποτέ την ουσία ή την Αρχή του Σύμπαντος,το πραγματικό νόημα της Ύπαρξης παρά μόνο αντιλαμβάνεται τις χρονικές πραγματικότητες της γέννησης,της εξέλιξης και του θανάτου των Πάντων και αλληλεπιδρά σε οποιαδήποτε μεταβολή αυτών,όπως και όλες οι δυνάμεις και τα συστήματα που βρίσκονται στη σφαίρα του Απείρου.
Αυτή λοιπόν η εξάρτηση και η αλληλεπίδραση του ανθρώπου με δυνάμεις ανώτερες απο τον ίδιο, τον καθιστά αυτομάτως παρ’όλη την υλική του υπόσταση ένα ενεργειακό όν,που παράγει συνεχώς ενέργεια,που δημιουργεί και καταστρέφει.Που μεταβάλλει το προυπάρχον σε κάτι μεταγενέστερο,που εξαλείφει το πρώτο και ανα-δημιουργεί το δεύτερο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του σάν άτομο,αλλά και στην εξελικτική του πορεία σάν Γένος.Και εισβάλλει στην φύση και την αλλάζει,δημιουργεί το δικό του κόσμο απο το Τίποτα,όχι επιρρεασμένος ή καθοδηγούμενος απο κάποια θεϊκή δύναμη που καθορίζει τις εξελίξεις,αλλά απο την δική του εγωκεντρική βούληση που στην ουσία απο μόνη της αρνείται και παραγκωνίζει μιά τέτοια αόριστη και αμφίβολη ύπαρξη ακριβώς γιατί δέν μπορεί να την κατα-νοήσει ώς ουσία και ώς ύπαρξη.

Απο τη σφαίρα του Απείρου,στη σφαίρα του Θνητού

Έτσι λοιπόν αφού απέτυχε να κατανοήσει την ύπαρξή του ώς κάτι το ιδιαίτερο,δημιουργεί έναν αμιγώς ανθρώπινο κόσμο,πεπερασμένο και συνεχώς μεταβαλλόμενο όπου άρχεται απο τους ίδιους τους ανθρώπους που όντας κατώτεροι των δυνάμεων εκείνων που άρχουν στο Σύμπαν προσπαθούν να επιβληθούν με κάθε τρόπο σε καθετί που τους περιβάλλει ακόμα και στους ίδιους, εμφανίζοντας τα κανιβαλιστικά συμπτώματα,όχι  γιατί πρέπει να επιβιώσουν ώς είδος αλλά γιατί πρέπει να ικανοποιήσουν την αρρωστημένη τους φύση -λόγω γενετικής ανωμαλίας και ατέλειας-για εκμετάλλευση και εξουσία εις βάρος του διαφορετικού(απο εμάς τους ίδιους ατομικά) και του αδύναμου,σάν εκείνες τις δυνάμεις του Σύμπαντος που αλληλοεξουδετερώνονται,ανα-δημιουργώντας τα Πάντα απο την Αρχή.Έτσι αφού κατάφερε να επιβληθεί της φύσης,χρησιμοποίησε όλα εκείνα τα αρχέγονα ένστικτα όχι για να χαλιναγωγήσει και να εξαλείψει εκείνα τα στοιχεία που τον κάνουν ίσο ή κατώτερο ακόμη και με τα ζώα που τον περιβάλλουν, αλλά για να τα εξελίξει παράλληλα με την τεχνολογική και γνωστική του εξέλιξη,και να προσδώσει σε αυτά νομοτελειακά ακόμη και «θεϊκά» στοιχεία ώστε να δημιουργηθούν όλοι εκείνοι οι μηχανισμοί που κρατούν τον άνθρωπο εγκλωβισμένο μέσα στον άνθρωπο, και στην συνέχεια να ανακαλύψει και να εφαρμόσει τεχνικές οι οποίες να καθιστούν την όποια προσπάθεια απεγκλωβισμού,μάταιη και άνευ νοήματος.Ιδού λοιπόν ο μηδενιστικός σας κόσμος,παρουσιάζεται μπροστά σας κατασκευασμένος εξ’ολοκλήρου απο ανθρώπους,ένας κόσμος όπου άρχουν οι δημιουργικές δυνάμεις της καταστροφής,ένας κόσμος μάταιος με λιγοστές ελπίδες και συκεκριμένες λύσεις που η αρνητική του ολότητα μεταβάλλεται ώς αέναη ευτυχία για τους λίγους και ατέρμονη δυστυχία για τους πολλούς.Ένας κόσμος που η πραγματική «ευτυχία» ζυγίσει πολύ λιγότερο απο την πραγματική δυστυχία που μάλλον είναι αόρατη στα μάτια και στο νού των ανθρώπων λόγω των σκοτεινών μηχανισμών που ελέγχουν τα πάντα επι της Γής.Ιδού λοιπον ένας κόσμος απο το Μηδέν,αφιερωμένος στο Μηδέν.

Αντιστροφή της πορείας προς το σύγχρονο Τίποτα της δυστυχίας

Επειδή δέν υπάρχει μία και απόλυτη «ευτυχία»,δέν μπορεί και να υπάρξει σαφής και ξεκάθαρη πορεία προς αυτήν.Επειδή όμως είναι ξεκάθαρο ποιά είναι η πορεία προς τη «δυστυχία» γίνεται ξεκάθαρο οτι πρέπει σάν Γένος,σάν είδος να αντιστρέψουμε αυτή τη πορεία,και μπορούμε να την αντιστρέψουμε γιατί είναι μιά αμιγώς λανθάνουσα κατάσταση,μιά αμιγώς ανθρώπινη κατασκευή και έτσι απο μόνη της,είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη να πεθάνει λόγω της ατέλειάς της.Απλά είναι θέμα χρόνου.Πρέπει να εξαλείψουμε όλα εκείνα τα στοιχεία,τους μηχανισμούς,τις τεχνικές,τις δυνάμεις εκείνες που έχουν φέρει την ανθρωπότητα σε ένα παράδοξο αδιέξοδο.Πρώτα πρέπει να αποδεχθούμε την αρνητικότητα μέσα μας ατομικά και ύστερα να τη δούμε να ξεδιπλώνεται,στις κοινωνίες του κόσμου.Να την εγκλωβίσουμε, και εκεί που μπορούμε να την καταστρέψουμε.Και επιτέλους να χρησιμοποιήσουμε την αρετή της Δημιουργίας που κατέχουμε για να μεταβάλλουμε την ύπαρξή μας και την πορεία μας στο χρόνο σε κάτι το πραγματικά χρήσιμο,θετικό και Άπειρο.Να Δημιουργήσουμε το δικό μας Κοσμικό Γεγονός,επιστρέφοντας στην Αρχή,όπου θα συναντήσουμε τα πρωταρχικά στοιχεία του Κενού και να διαλέξουμε.Να επιλέξουμε ελεύθερα ό.τι έιναι αυτό που συμφέρει πραγματικά όλους τους ανθρώπους και επειδή γνωρίζουμε οτι τα στοιχεία,τα πρόσωπα  και οι δυνάμεις που φυλακίζουν τον άνθρωπο θα εμφανιστούν και πάλι λόγω του ότι είναι έμφυτες σε αυτόν,να καταστρέψουμε όσα και όσες μπορούμε.Ώστε αυτός ο μηδενιστικός κόσμος,το απάνθρωπο σύστημα,να καταρρεύσουν και να ανοιχτεί διάπλατα ο Δρόμος για την ελεύθερη επιλογή της Δημιουργίας ενός κόσμου εκ του Μηδενός,με διαφορετικά κριτήρια για την αναζήτηση μιάς ευτυχίας που δέν θα είναι η δυστυχία του άλλου.Παρα μόνο η δυστυχία των αδίκων.

ΑΝΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ

2 Σχόλια to “Creatio ex Nihilo”

  1. Ανώνυμος Says:

    Ανώνυμε, σε χαιρετώ
    εγώ μια ερώτηση έκανα για το ex nihilo nihil και ομολογώ πως τόσο τα ερμηνευτικά στοιχεία για το νόημα της φράσης, όσο και οι κοινωνιολογικές σου αναφορές μου έδωσαν μια αίσθηση γνωστικής ικανοποίησης, αλλά και μια αίσθηση αισιοδοξίας για το πολιτικό νοείν που αναπτύσσεται σε ελληνικούς ιστότοπους. Θα σε παρακολουθώ με ενδιαφέρον.
    Με εκτίμηση,
    ΖΚ.

    • Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.Τα παραπάνω που διαβάσατε δεν είναι παρά μόνο κάποιες σκέψεις δικές μου,όχι βέβαια πάνω στην ίδια την φράση(ex nihil) αλλά περισσότερο μία προσπάθεια στο να καταδείξω πως υπάρχει πάντα ένας άλλος δρόμος μπροστά σε κάθε αδιέξοδο.Βέβαια για τα πάντα πρέπει να πληρώσουμε κάποιο τίμημα,και κάποτε η ανθρωπότητα θα πρέπει να κάνει μία επανεκκίνηση, διαγράφοντας όλα εκείνα τα πράγματα και τους ανθρώπους που ευθύνονται για την δυστυχία του κόσμου.Ξέρω πως ακούγεται βαρύ και απόλυτο,αλλά τουλάχιστον στην δική μου αντίληψη ήδη ζούμε σε ένα κόσμο βαρύ και απόλυτο στον οποίο φαινομενικά είναι πολύ δύσκολο εώς αδύνατο να αλλάξουμε τα δεδομένα.Συνεπώς θα πρέπει να κάνουμε κάτι το οποίο δεν έχουμε κάνει εώς τώρα…
      Nα είστε καλά.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: