Απο τον Μάη του Αλέκου Παναγούλη στον Μάη του Νίκου Σακελλίωνα

Απο τον Μάη του Αλέκου Παναγούλη στον Μάη του Νίκου Σακελλίωνα

38 χρόνια μετά – (με αφορμή τήν μνήμη Αλέκου Παναγούλη)

AΠΟ ΤΟΝ ΑΛΕΚΟ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ ΣΤΟΝ 24ΧΡΟΝΟ ΦΟΙΤΗΤΗ ΝΙΚΟ ΣΑΚΕΛΛΙΩΝΑ : «ΜΙΑ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΑ ΔΡΟΜΟΣ» …

(ένα «τροχαίο ατύχημα» το 1976 όχι σαν όλα τα άλλα και η αθώωση 4 αστυνομικών για το έγκλημα τής οδού Αναξαγόρα τον Μάη του 2008 και στο συρτάρι τής «δημοκρατίας» άλλος ένας φάκελλος)

Κι όμως η μνήμη τρέχει στις μύτες των ποδιών και δραπετεύει από το βασανιστήριο της καθημερινότητας ψάχνοντας για νερό και οξυγόνο στις ερημοποιημένες περιοχές της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης….

src=»image/gif;base64,R0lGODlhAQABAIAAAAAAAP///yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7″ alt=»» />
Αλέκο, αν και οι Εποχές κινδυνεύουν να καταργηθούν από τις χούντες τού κέρδους και τού υπερκαταναλωτισμού έρχομαι να «πιάσω» τον Μάη σου.

Είναι ο Μάης ο δικός σου και δικός μας χωρίς λουλούδια στα χέρια, χωρίς μυρωδιές από αγιόκλημα και γιασεμί στις γειτονιές, ο Μάης των εργατικών ατυχημάτων, των νεκρών εργατών, των απολυμένων, των άστεγων, των πεινασμένων, των κακοποιημένων παιδιών και γυναικών, των κρεμασμένων και δολοφονημένων σωμάτων στα στρατόπεδα, στις φυλακές και στα αστυνομικά κρατητήρια, των πνιγμένων μεταναστών για μια μπουκιά βρώμικο ψωμί στο πέλαγος της «ευημερίας».

Κάθε 1η τού Μάη, συναντιόμαστε με τούς ζωντανούς μας, με τον Πάρσονς, τον Σπαϊς και τούς άλλους στους δρόμους τού Σικάγο το 1886, με τούς καπνεργάτες στην Θεσσαλονίκη τού 1936, με τον Λαμπράκη, με εσένα, τον Μουστακλή, τούς εξεγερμένους τού 1973, τον Πέτρουλα, τον Σιδέρη, την Τσιβίκα, τον Τσιρώνη, την Κανελλοπούλου, τον Κουμή, τον Καλτεζά, τον Γρηγορόπουλο, τον Τεμπονέρα, τον Λουκμάν, τον Φύσσα και βουτάμε μέσα στις κόκκινες κηλίδες σας που θα μάς βγάλει στο νησί σας.

Φεύγοντας κρατάμε μέχρι τον επόμενο Μάη, την ζέστη από το τελευταίο συντροφικό μας αγκάλιασμα,
Δεν είναι «όραμα», δεν είναι «ουτοπία»…
Γνωρίζουμε πώς εσύ και εμείς δεν είμαστε οι μόνοι, δεν είμαστε οι τελευταίοι…
Όσο και να έχει αργήσει αυτή η Άνοιξη, αργά ή γρήγορα, τίποτα δεν θα την εμποδίσει να βρει τον δρόμο προς τις σκλαβωμένες πολιτείες…

«στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε»

38 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…τίποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα δεν είναι όπως παλιά. Κάποιοι λάθεψαν και είπαν σε όλους εμάς που ξέραμε πώς έφυγες για ταξίδι, πώς σε σηκώσανε νεκρό από την Βουλιαγμένης, το ξημέρωμα της πρωτομαγιάς τού ΄76, αλλά εσύ είσαι ακόμα εκεί μέσα στο μικρό πράσινο αμάξι για τον δρόμο που βγάζει στο Χημείο τού Μαγιού …

Άκου τί είπανε, νεκρός ο Αλέκος Παναγούλης…

38 χρόνια μετά, εσένα τον αγνό αγωνιστή και εραστή της ελευθερίας, τον σηκώνουν ψηλά οι καρδιές μας και είσαι μέσα στο κάθε τι που αγγίζει το όραμά μας για έναν Κόσμο χωρίς ανισότητα, εκμετάλλευση, ρατσισμό και αδικία!

Θυμόμαστε ακόμα τον Αλέκο, τον γιατρό Τσιρώνη πιο πέρα που είναι θαμμένος…

Και αν ψάξεις καλά την «λίστα» των δολοφονημένων στα «ημερολόγια» και στα «αρχεία» της «έννομης τάξης» και της «δικαιοσύνης» που πάσχει από επιλεκτική «αμνησία» όταν βρίσκεται μπροστά στην ευθύνη της καθεστωτικής της βίας και τρομοκρατίας για τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια απλών πολιτών, εργατών, μεταναστών, αριστερών και αναρχικών από την αστυνομία, θα βρεις και άλλες υποθέσεις που έχουν αρκετές ομοιότητες με το «ατύχημα» τού Αλέκου!

«Ατύχημα» ο ξυλοδαρμός και ο θάνατος τού 24χρονου φοιτητή Νίκου Σακελλίωνα, στις 11 Μάη τού 2008, στο κέντρο της Αθήνας στην οδό Αναξαγόρα, αθώοι οι 4 αστυνομικοί που τού έκοψαν το νήμα της ζωής παρά την κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα του εγκλήματος!

ΑΛΕΚΟ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ, πίσω σκοτάδι, Μπογιάτι, ΕΣΑ, Μακρόνησος, φυλακές, το τανκ που γκρέμισε την πύλη…

Μα και η «δημοκρατία» των ελίτ, τού εργασιακού μεσαίωνα και της καταστολής σήμερα ΑΛΕΚΟ ανασφάλεια και τρόμο μάς γεμίζει κι ας μην είναι χούντα, έκτακτα στρατοδικεία και εξορίες!
Και σε αυτόν τον αυταρχισμό, τον ολοκληρωτισμό που κυκλοφορεί ολόγυρά μας με το ψευδεπίγραφο της «δημοκρατίας», ξέρουμε πολύ καλά πώς θα έκανες ξανά το ίδιο…

«…σπόρος οργής πέφτει στο χώμα
μήνυμα πάλης τρέφει φτερά
σπίθα φεγγίζει μες στο σκοτάδι
νέοι αγώνες σε προσκαλούν»…

Εσύ το έγραψες, εμείς δεν το έχουμε ξεχάσει…
ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ!!!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Μάης 2014,
Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Kάϊν) – μεμονωμένο άτομο από το αναρχικό και ελευθεριακό κίνημα

Ramnousia

Advertisements

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: