Οράματα ζωής

Bλέπω μιά φωτιά να σιγοκαίει
Στάχτες να στροβιλίζονται στον άνεμο
Και μιά μυρωδιά απαίσια να μπαίνει στον πράσινο κήπο μας

Βλέπω τα όμορφα λουλούδια μας
Να μαστίζονται απο αρρώστιες
Να μαραίνονται αβοήθητα
στο ξεραμένο χώμα που περιμένει την καθαρτική βροχή

Βλέπω μιά πόρτα να ανοίγει
Μιά μορφή να κοντοστέκεται και να φωνάζει
Τρεμάμενη να απλώνει κάτι σάν χέρι
Κι ύστερα να χάνεται μέσα στον δρόμο

Βλέπω τον ουρανό να σκοτεινιάζει
Τις μακρυνές αστραπές να πλησιάζουν
Τον φόβο να κοντοζυγώνει
Το χαμόγελο να φεύγει απο το παιδί της διπλανής αυλής.

Βλέπω τις κραυγές των πεινασμένων της ερήμου
Το τραγούδι του νέγρου στην γή της επαγγελίας
Την αγωνία να αναδύεται απο τα ορυχεία των Άνδεων
Την απόγνωση που απλώνεται στους οριζώνες της Ασίας.

Βλέπω τα βουβά κεφάλια σκυφτά
Να υπομένουν την μοίρα τους
Κάτω απο το αυστηρό βλέμμα των δημίων
που κοστολογούν την ανάσα μας

Βλέπω την διαβολική χαρά
Την παγωμένη σκέψη
Την αμετανόητη βούληση
Του καθημερινού δυνάστη

Βλέπω τα ψεύτικα χαμόγελα των ηττημένων
Που χοροπηδάνε και χειροκροτάνε
Για ένα κομμάτι ψωμί
Απο το χέρι του τυράννου

Βλέπω καλοσιδερωμένα κοστούμια
Φρεσκοξυρισμένα πρόσωπα
Βλέμματα γεμάτα αγνές υποσχέσεις
Επιτυχημένους συμπολίτες

Βλέπω τα χρυσά λόγια
Που με θράσος εκστομίζονται
Καμουφλαρισμένα με χαρούμενες έννοιες
Στο όνομα της ευδαιμονίας

Βλέπω αμέτρητους μεσσίες
Να ξεπηδούν απο τα άντρα της ύβρεως
Να μολύνουν τα κουρασμένα μυαλά των απελπισμένων
Μοιράζοντας ψέμα και διχόνοια

Βλέπω να απλώνεται παντού
Η πλάνη και η απάτη
Το βάσανο και η υποταγή
Η εξαθλίωση και ο θάνατος

Βλέπω τον φόβο μου
Την απάθειά μου
Την ανικανότητά μου
Να με καταβάλλουν

Βλέπω τον κόσμο μου να χάνεται
Να σβήνουν τα όνειρά μου
Την ευτυχία μου να μένει ανεκπλήρωτη
Την χαρά μου να φεύγει

Βλέπω το μαρτύριό μου
Να μήν τελειώνει
Να γελάω τώρα και να κλαίω αύριο
Την απελπισία να με γυροφέρνει

Βλέπω την ζωή μου
Να θέλουν να μου την πάρουν
Να ελέγξουν το μυαλό μου
Να καταστρέψουν το μέλλον μου

Βλέπω την ελπίδα
Πίσω απο την αυλή μου
Πάνω απο τον τοίχο μου
Έξω στο δρόμο

Βλέπω μιά φωτιά να απλώνεται
Να σκαρφαλώνει τον τοίχο
Να φωτίζει την μαύρη συννεφιά
Να κυλάει το σοκάκι

Βλέπω τις φωνές των εξαθλιωμένων
Τα υψωμένα χέρια τους
Τις σφιγμένες καρδιές
Την φωτισμένη τους νόηση

Βλέπω την σιδερένια τους καρδιά
Την πυρωμένη τους ψυχή
Την μεγάλη τους ζεστή αγκαλιά
Τα μαυρισμένα τους πρόσωπα

Βλέπω την ατρόμητη ματιά τους
Το πάθος για τη λευτεριά
Την χαρά για τη ζωή
Την βούληση για το δίκαιο

Βλέπω μιά φωτιά να σιγοκαίει
Να ζεσταίνει ένα όνειρο
Να κρατά μέσα της ζωντανή την ελπίδα των Ανθρώπων
Να ετοιμάζεται να ελευθερωθεί στις γειτονιές του κόσμου

Βλέπω τις ματωμένες σημαίες να ανεμίζουν ξανά
Τα τύμπανα να βαράνε δυνατά
Οι δρόμοι να βοούν απ’άκρη σ’ άκρη
Τον τρόμο να στριμώχνεται στους ατιμασμένους

Βλέπω τον νέο κόσμο
Να αναγεννάται και πάλι
Μέσα απο τις στάχτες του πεπερασμένου
Την ανάσταση των νεκρών πολεμιστών του παρελθόντος

Βλέπω τον Άνθρωπο του μόχθου
Να θριαμβεύει και πάλι για μιά ουτοπία
Να ζεί πεθαίνοντας για το μέλλον που πρέπει να υπάρξει
Να ανυψώνεται πάνω απο τις βδελυρές αξίες του σήμερα

ΑΝΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ

Advertisements

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: