Κάποιοι ξέχασαν τον Παύλο Φύσσα

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑΚάποιοι ξέχασαν τον Παύλο Φύσσα

Απόγευμα Πέμπτης στο Κερατσίνι. Επτά μήνες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα κι ανήμερα των γενεθλίων του -«αν ζούσε σήμερα θα γινόταν 35» όπως ειπώθηκε- άνθρωποι από τις εργατικές περιοχές του Πειραιά συγκεντρώνονται στο σημείο της δολοφονίας του αδικοχαμένου μουσικού για να αποτίσουν φόρο τιμής στον άνθρωπο, που έγινε σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα.

Κάποιοι λίγοι, εκπαιδευτικοί, γιατροί, φοιτητές κ.ά. που επιμένουν να μην ξεχνούν, ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου – Δραπετσώνας, με αφορμή την προβολή του πολυσυζητημένου ντοκιμαντέρ του Αρη Χατζηστεφάνου «Φασισμός Α.Ε.».

Ερχονται να αφήσουν λουλούδια εκεί όπου ο άτυχος νέος άφησε την τελευταία του πνοή, χτυπημένος από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά. Η είδηση για τη νέα χρυσαυγίτικη επίθεση στο πολυιατρείο των Γιατρών του Κόσμου στο Πέραμα ήδη κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Οι άνθρωποι όμως που μαζεύονται στη συγκέντρωση είναι λίγοι. Και γύρω η ζωή δείχνει να προχωρά σε ρυθμούς κανονικούς… Στη Γρηγορίου Λαμπράκη 60 τα συνθήματα μένουν ακόμη γραμμένα στους τοίχους. Το τραπεζάκι γεμίζει λουλούδια. Κάποιος έχει αφήσει μία μπίρα.

Η επανεμφάνιση
Το πανό που μένει κρεμασμένο στέλνει το δικό του μήνυμα: «Οι φασίστες σκότωσαν το γελαστό παιδί. Πίσω φονιάδες». Από πίσω του λίγες δεκάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τον αδικοχαμένο μουσικό, ενώ το χρυσαυγίτικο Τάγμα Εφόδου τρομοκρατεί λίγα χιλιόμετρα μακριά ασθενείς, εθελοντές κι εργαζόμενους, ανάμεσά τους παιδιά, σε μια ακόμη προσπάθεια επανεμφάνισης στις γειτονιές του Παύλου…

Κάποιοι ξέχασαν τον Παύλο Φύσσα

«Μετά τη δολοφονία του Παύλου, υπήρξαν αντανακλαστικά. Τώρα ο κόσμος σαν να ξαναμαζεύεται στο σπίτι του και φοβάμαι μήπως αρχίσει και συνηθίζει τον φασισμό ιδίως μετά από όλα αυτά που έγιναν με τον Μπαλτάκο», μας λέει ο 30χρονος Δημήτρης Βογιατζίδης. «Το σοκ από τη δολοφονία για την τοπική κοινωνία ήταν μεγάλο. Ο Παύλος ήταν δικό μας παιδί. Πολύς κόσμος αποστασιοποιήθηκε τότε και μεγάλο κομμάτι αποφάσισε να σταθεί απέναντι στη Χρυσή Αυγή. Γι’ αυτό οι πρώτες κινητοποιήσεις ήταν μαζικότατες. Μαζικές κινητοποιήσεις έγιναν και μετά την πρόσφατη επίθεση στο Ρεσάλτο. Αλλά με τον φασισμό πρέπει να υπάρχει αφύπνιση συνεχόμενη και αντανακλαστικά άμεσα», θα προσθέσει ο ίδιος. «Μετά τη δολοφονία έγιναν μεγάλες κινητοποιήσεις αλλά τώρα σαν να είμαστε πάλι εμείς κι εμείς», συμπληρώνει η Δήμητρα Τεμπονέρα.

Οι άνθρωποι που θα μαζευτούν στο σημείο δεν κρύβουν τις ανησυχίες τους για τις προσπάθειες των χρυσαυγιτών να σηκώσουν ξανά κεφάλι. Δεν είναι μόνο η επίθεση στους Γιατρούς του Κόσμου. Ολοι θυμούνται την προκλητική εμφάνιση του «χρυσαυγίτικου στρατού» -ακόμη και στο σημείο της δολοφονίας- και την επίθεση στο στέκι «Ρεσάλτο» τον περασμένο Γενάρη. Από τότε κάποιοι βάλθηκαν να σκίζουν και να ξανασκίζουν τις νύχτες τα αντιφασιστικά πανό. Ακόμη και αυτό που είχε τοποθετηθεί μπροστά στο σημείο της δολοφονίας. Και πριν από λίγες μέρες ήρθε η φιέστα στο Πέραμα και οι νέες απειλές κατά των «λακέδων του ΚΚΕ». Αν και όλοι συμφωνούν πως στο Κερατσίνι οι χρυσαυγίτες δεν έχουν ισχυρά ερείσματα και είναι κυρίως μεταφερόμενοι από Νίκαια, Πέραμα και Πειραιά, δεν παύουν να παρατηρούν πως το θράσος τους μεγαλώνει και οι προκλήσεις επιστρέφουν.

Δεν ήταν πολλοί οι άνθρωποι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου - Δραπετσώνας την περασμένη Πέμπτη το απόγευμα για να αποτίσουν φόρο τιμής στον Παύλο Φύσσα.

Δεν ήταν πολλοί οι άνθρωποι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου – Δραπετσώνας την περασμένη Πέμπτη το απόγευμα για να αποτίσουν φόρο τιμής στον Παύλο Φύσσα.

Σπεύδουν όμως να συμπληρώσουν ότι δεν θα είναι εύκολο για τους φασίστες να ξαναβγούν στις γειτονιές τους. «Εδώ ο κόσμος πάντα είχε και έχει εργατική συνείδηση. Υπάρχουν όμως κάποιοι λίγοι που δρουν σαν συμμορία και άλλοι που παρασύρονται», έλεγαν οι συγκεντρωμένοι. «Μετά τη δολοφονία Φύσσα υπήρξε μια κινητοποίηση συνειδήσεων. Ηταν ένα σοκ για την κοινωνία μας», θα συμπληρώσει η Στέλλα Μιχάλογλου, εκπαιδευτικός.

Μεγαλύτερη προσέλευση

Αντίθετα, η προσέλευση ήταν μεγαλύτερη στην προβολή του ντοκιμαντέρ με τίτλο «Φασισμός Α.Ε.».

Αντίθετα, η προσέλευση ήταν μεγαλύτερη στην προβολή του ντοκιμαντέρ με τίτλο «Φασισμός Α.Ε.».

Λίγο αργότερα, στην προβολή του ντοκιμαντέρ, που ανιχνεύει τις διασυνδέσεις του φασισμού με τον καπιταλισμό και τα οικονομικά συμφέροντα κάθε εποχής, θα έρθουν αρκετοί περισσότεροι -ακόμη κι ένας νεαρός με πατερίτσες- χωρίς όμως η αίθουσα να γεμίσει ασφυκτικά. «Η συγκέντρωση στο σημείο της δολοφονίας αποφασίστηκε τελευταία στιγμή, γι’ αυτό και ο κόσμος μαζεύτηκε στην προβολή», σχολιάζει ο Ακρίτας Καλούσης από την Εργατική Λέσχη. «Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει πως ο φασισμός αφορά όλους. Στον Πειραιά η Χρυσή Αυγή κάνει προεκλογικές συγκεντρώσεις, πετάει τρικάκια, προπηλακίζει, τραμπουκίζει αριστερούς ή τυχαίο κόσμο που μοιάζει αριστερός», μας λέει η 22χρονη Ηρώ.

 

Πριν από την έναρξη της προβολής, την οθόνη γεμίζει η εικόνα του Παύλου Φύσσα. «Ο Παύλος από μικρός είχε τρέλα με τη μουσική και συνείδηση να στηρίξει τον αδύναμο. Είχε ζήσει τη φτώχεια και ήξερε. Και ήταν και παλικάρι. Τον σκότωσαν επειδή ήταν ο μόνος που έκατσε και δεν έτρεξε. Ποτέ δεν μάσησε», μας λέει ο Δημήτρης Βογιατζίδης. «Οι φασίστες πάντα θα προσπαθούν να πάρουν κεφάλι. Το θέμα είναι να κινητοποιηθεί ο κόσμος. Προσωπικά δεν φοβάμαι αλλά με απογοητεύει που ο κόσμος δεν κινητοποιείται», θα συμπληρώσει η Νικολέτα Τσαμαδού, αμέσως μετά την προβολή.

«Και αιώνες και μία μέρα ήταν όλος αυτός ο χρόνος που έχει περάσει», μας λέει η Μάγδα Φύσσα (εδώ με τον Παύλο όταν ήταν μωρό).

«Και αιώνες και μία μέρα ήταν όλος αυτός ο χρόνος που έχει περάσει», μας λέει η Μάγδα Φύσσα (εδώ με τον Παύλο όταν ήταν μωρό).

Η πικρία της Μάγδας Φύσσα
«Κανείς δεν ρώτησε αν ήθελα να θυσιάσω το παιδί μου»

«Να ξυπνήσουμε μια μέρα και όλο αυτό να είναι εφιάλτης. Αυτό θέλουμε σαν οικογένεια. Ολα τα άλλα νομικά πρέπει να γίνουν. Πρέπει να τιμωρηθούν». Η μητέρα του Παύλου Φύσσα, Μάγδα, δεν έχει σταματήσει να επισκέπτεται το σημείο της δολοφονίας του παιδιού της. Ανανεώνει τα λουλούδια και στέκεται για λίγο σιωπηλή. Ετσι και το απόγευμα της Πέμπτης, βρέθηκε για λίγες στιγμές στο σημείο όπου εκτυλίχθηκε η τραγωδία. Οπως μας λέει, η οικογένεια θέλει να στήσει εκεί μνημείο στο όνομα του Παύλου. Τι άλλαξε όλους αυτούς τους μήνες; «Εμάς μας βύθισαν». Στην κοινωνία; «Πιστεύω σε κάποιες συνειδήσεις ο Παύλος να άλλαξε τρόπο σκέψης. Αλλά ούτως ή άλλως θα το έκανε. Αυτός ήταν ο στόχος του. Απλά θα το έκανε ζωντανός. Και έκανε και μπορούσε να κάνει πολλά άλλα. Αλλά δεν τον άφησαν». Δεν μπορεί και δεν θέλει να κρύψει την πικρία της για το γεγονός πως η Χρυσή Αυγή επανεμφανίζεται στις γειτονιές της Β’ Πειραιά. «Εχουν σταματήσει; Στο Πέραμα συνεχίζουν».

«Τον Παύλο τον σκότωσαν επειδή ήταν ο μόνος που έκατσε και δεν έτρεξε», μας λέει ο Δημήτρης Βογιατζίδης.

«Τον Παύλο τον σκότωσαν επειδή ήταν ο μόνος που έκατσε και δεν έτρεξε», μας λέει ο Δημήτρης Βογιατζίδης.

Για ποιον κόσμο θυσιάστηκε;
Οταν τη ρωτάμε αν η θυσία του παιδιού της έπιασε τόπο, θα ξεχειλίσει πάλι από πικρία. «Δεν με ρώτησαν αν θέλω να θυσιάσω το παιδί μου, ούτε το ίδιο το παιδί το ρώτησαν. Γιατί να θυσιαστεί; Για ποιον κόσμο να θυσιαστεί; Γι’ αυτόν τον κόσμο εδώ; Αξιζε τον κόπο; Ούτε αυτόν ρώτησαν, ούτε εμάς».

Ο χρόνος λέει έχει σταματήσει στις 17 του Σεπτέμβρη. «Είμαστε νεκροί. Δεν περνούν οι μήνες. Πότε ήρθε ο Απρίλης ούτε το έχουμε πάρει χαμπάρι. Και αιώνες και μία μέρα ήταν όλος αυτός ο χρόνος που έχει περάσει. Ερχομαι εδώ, πηγαίνω στο νεκροταφείο. Τι να πω; Πως είναι απόντες όλοι; Ολοι απόντες. Πουθενά. Δεν είδαμε κανέναν… Πήραν το παιδί μου με το έτσι θέλω. Ξύπνησαν ένα πρωί και είπαν θα σκοτώσουμε κάποιον και βρεθήκαμε εμείς στον δρόμο τους. Αυτό έγινε. Βρεθήκαμε στον δρόμο τους. Να φτάσεις ένα παιδί 35 χρονών και να έρθουν να στο πάρουν με το έτσι θέλω. Και μιλάνε για συμπλοκή»…

«Η Χρυσή Αυγή τραμπουκίζει αριστερούς ή κόσμο που μοιάζει αριστερός», συμπληρώνει η Ηρώ.

«Η Χρυσή Αυγή τραμπουκίζει αριστερούς ή κόσμο που μοιάζει αριστερός», συμπληρώνει η Ηρώ.

Νιώθει μια κάποια δικαίωση από τις εξελίξεις στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής; «Σίγουρα κάτι είναι κι αυτό. Θα ήταν διαφορετικά αν δεν γινόταν τίποτα. Αλλά δεν περιγράφεται αυτό που νιώθουμε εμείς».

ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ

ΠΗΓΗ

Advertisements

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: