Ο ιδεολόγος γιατρός που μιλά στις καρδιές μας

Ο ιδεολόγος γιατρός που μιλά στις καρδιές μας
© thealpha.gr

Η παράσταση έχει μόλις τελειώσει. Συγκίνηση, χειροκροτήματα. Όλοι μαζί, μια αγκαλιά. Οι ηθοποιοί, βαθύτατα συγκινημένοι, χειροκροτούν με δάκρυα στα μάτια. Σε κάποια στιγμή, ο πρωταγωνιστής (Στέφανος Ληναίος) διακόπτει άξαφνα την υπόκλιση. Κατεβαίνει από τη σκηνή και πλησιάζει κοντά στη κοπέλα που έκλαιγε. Σηκώνει το χέρι του προς εκείνη λέγοντας : «Κοπέλα μου μη κλαίς. Μη στεναχωριέσαι. Αυτό θέλουν να μας κάνουν οι κυβερνήσεις. Μας θέλουν καταθλιπτικούς, να στεναχωριόμαστε όλοι μέρα, να μιζεριάζουμε, να αποκτούμε κάθε είδους ψυχική διαταραχή. Δεν θέλουν να ξυπνήσουμε. Γι αυτούς πρέπει να βρισκόμαστε σε λήθαργο.»

Αναφέρομαι σε εκείνη τη μέρα της Παρασκευής, που με χάραξε βαθύτατα. Είχα πάει στο θέατρο για να παρακολουθήσω την παράσταση στο θέατρο Άλφα. Η παράσταση αναφέρεται σε ένα ιδεολόγο γιατρό που ζει με την οικογένειά του σε μια επαρχιακή πόλη. Μετά από έρευνες, ανακαλύπτει ότι η βασική πηγή πλούτου της περιοχής ,τα λουτρά της πόλης που αποτελούν τουριστικό θέρετρο πολλών ταξιδιωτών, είναι ακατάλληλη καθώς τα νερά είναι μολυσμένα και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες. Αρχικά ο γιατρός οραματίζεται ότι μπορεί να αλλάξει την κατάσταση προσπαθώντας να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει πρώτα τον δημοσιογράφο (Τύπο) που εκπροσωπεί, μετά τον Δήμαρχο της πόλης, ο οποίος τυγχάνει να είναι και αδερφός του, και μετά όλους τους πολίτες για τη τραγική κατάληξη των λουτρών.

Όμως σταδιακά, ανακαλύπτει όλο και περισσότερα εμπόδια. Αρχικά ο Δήμαρχος, που γνωρίζει από καιρό τη κατάσταση των λουτρών προσπαθεί να τον αποτρέψει από το να κοινοποιήσει στο κόσμο την αλήθεια, καθώς διακυβεύονται πολλά συμφέροντα. Όμως ο γιατρός απτόητος επιθυμεί να βάλει ένα τέλος σε όλα αυτά. Διαφωνούν. Ο Δήμαρχος αποφασίζει να κηρύξει πόλεμο ενάντια στον αδερφό του. Αρχικά ασκεί πίεση στο δημοσιογράφο και του προσφέρει υποσχέσεις και μίζες, σε ανταπόδοση να μην επικαλεστεί τίποτα από αυτά που υποστηρίζει ο γιατρός και να διαδώσει παντού συκοφαντίες περί του τελευταίου. Ο πρόεδρος των εργαζομένων της περιοχής, που αρχικά δειλά συμφώνησε με τον γιατρό για την γνησιότητα των λεγομένων του, του γυρνάει τη πλάτη και στηρίζει τα δυσφημιστικά σχόλια κατά του γιατρού που διαδίδει ο Δήμαρχος και ο δημοσιογράφος, καθώς φοβάται ότι αν γνωστοποιηθεί η κατάσταση, όλες οι τοπικές επιχειρήσεις θα ζημιωθούν και η οικονομία της πόλης με τη σειρά της θα δεχτεί ένα αναπάντεχο πλήγμα. Όλοι τους ξεκινούν ένα πόλεμο κατά του γιατρού δίχως τέλος. Διαδίδουν ψεύτικες ειδήσεις, τον εκφοβίζουν τα βράδια, καταφέρνουν να διώξουν τη κόρη του από την δουλειά που εργάζεται ως δασκάλα σε σχολείο, του αφαιρούν την άδεια ως γιατρό, παρεμποδίζουν το δικαίωμα να μιλήσει ανοιχτά. Όμως ο γιατρός, μέχρι και στη τελευταία σκηνή, που ζει τον απόλυτο διασυρμό από όλη τη τοπική κοινωνία, δεν κάνει πίσω. Και σε παγκάκι να ζήσει, αηδιασμένος από τη ψευτιά και το συμφέρον των συμπολιτών του, είναι διατεθειμένος να μην τα παρατήσει με οποιοδήποτε κόστος. Είναι διατεθειμένος να αγωνιστεί. Οραματίζεται, ακόμη. Αγωνίζεται ακόμη. Δεν πτοείται.

Η παράσταση αποτελεί αριστούργημα του μεγάλου Νορβηγού δραματουργού Ερρίκου Ιψεν, το οποίο ανέβασαν μέχρι και φέτος το χειμώνα στο θέατρο Άλφα ο Στέφανος Ληναίος και η Ελλη Φωτίου. Το έργο είναι διαχρονικό και αρκετά επίκαιρο, τόσο στην Ελλάδα της κρίσης, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Προσωπικά η τοπική κοινωνία συμβολίζει τη κοινωνία που βιώνουμε σήμερα. Μια κοινωνία ατομικιστική, σκληρή, άδικη, έτοιμη να κατασπαράξει όποιον προσπαθεί να θέσει ένα τέλος στα κερδοσκοπικά συμφέροντά της. Είναι άκαμπτη. Είναι αρρωστημένη. Είναι άκρως διεφθαρμένη από την εξουσία μέχρι τον λαό. Ο γιατρός και η οικογένεια του συμβολίζουν όλη εκείνη τη πνευματική ελίτ που προσπαθεί να αφυπνίσει τη προσωπική συνείδηση του καθενός ανά διαστήματα. Ιδιαίτερα ο γιατρός, με το πάθος του και την ενεργητικότητα του, ίσως με προκαλεί, καθώς νιώθω ότι μιλάει στη νεολαία, σε εμάς, στο νέο αίμα και προσπαθεί με αυτό το έργο να αποτελέσει μια κραυγή, η οποία θα μας αναστατώσει και θα μας αφυπνίσει.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο σκηνοθέτης Τόμας Οστερμάγιερ, που καταπιάστηκε με το ίδιο έργο, υπογράμμισε: «Ο Ιψεν με αυτό το μεγάλο έργο του κατηγορεί, διαχρονικά, την αστική κοινωνία, ότι πνίγει συστηματικά την αλήθεια, υποκύπτοντας στη δικτατορία της αγοράς και την παντοδυναμία των τραπεζών. Μετατρέπει, οργανωμένα και αποτελεσματικά, τη δυναμική πλειοψηφία της κοινωνίας των πολιτών, σε μια σιωπηρά αγέλη άβουλων πελατών. Με αποτέλεσμα οι λιγοστοί επιστήμονες, καλλιτέχνες και πνευματικοί άνθρωποι που προσπαθούν να υπηρετήσουν την αλήθεια, να συκοφαντούνται, να περιθωριοποιούνται και, τελικά, να θεωρούνται… «εχθροί του λαού»…. Και τελικά να κινδυνεύουμε όλοι να μπερδεύουμε τη δημοκρατία των πολλών που αξίζουμε, με τη δικτατορία των ολίγων που μας επιβάλλεται με όλα τα παντοδύναμα μέσα που έχουν στα χέρια τους…»

«Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» στο enfo.gr

Advertisements

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: